வளவன்

புகைமூட்டம்

2011-12-09T09:08:00.001+05:30

கனவுகள் திறக்கிறாய் தேவதை

பல கதைகுளும் பேசினால் தாரகை

எகிறி குதிக்கிற மீன் குளம்

கல் எரிந்து போன இதய கைகள் !

மான் குட்டி தாவல்

மயில் இறகு வருடல்
குயில் குடில் வெப்பம்
முதல் மழை சப்தம்

சுவை அறிய துடிக்கும் தேன்
பனி படர்ந்த புல் வெளி
சிவந்து திரியும் தாமரை முகம்
சிலிர்த்து நிற்கும் மிதமான சூடு

கொடியில் அரும்பும் மொட்கள்
கொலை செய்யாமல் கற்கும் கருணை
தாயின் தொப்புள்கொடி உறவு
அதிகாலை விடியலின் அழகு

மடியில் படற்கின்ற மேக சாடல்
ரோமங்களில் உறுத்தும் புடைப்பு
சந்திக்க காத்திருக்கும் கண்கள்
தாறுமாறாய் ஓடும் உயிர் மூச்சு

வடித்து வட்டமிடும் புன்னகை

இழுத்து கொண்டாடும் உற்சாகம்
சகட்டு மேனி திகைப்பு
எதையும் சந்திக்கும் துணிவு

கற்க துடிக்கும் விடா முயற்சி

களவு போயும் மறுக்கும் மரபு
திசைகள் அறியா பறவை
இதய துடிப்பில் ஆடும் பொம்மை

மெழுகாய் உதிரும் கோணம்

பறக்கவே யோசிக்கும் தேகம்
எதையும் மறைக்கும் ஞானம்

தெரிந்தே தவறும்
பிள்ளை மனம்
சுவடுகள் வைக்க காத்து இருந்து
ஐம்புலன்கள் கண்டு எடுத்த
செல்ல குழந்தை “ காதல்”

நினைவகம்

2011-10-19T14:58:00.000+05:30

தலையை மெல்லக்கோதி

நாயும் நரியும்

சண்டை பிடித்ததாய்

கதைக்கேட்டு

என் சுட்டி

தனத்தின் அளவை

முகம் நூர்ந்து

வரவேற்று,

நெஞ்சாகூட்டின் சூட்டை

அமிலம் தேய்த்து

பிஞ்சு விரலில்

சொடுக்கு விட்டு

மொட்டை மாடி நிலாவில்

நட்சத்திரத்தை எண்ணிவிட்டு,

கொட்டாவி விட்டு

உறங்கியாதாய்

என் தாய்

வயதானதும் மொழிகிறாள்

என் மழலைக்காலம்..................

நாக்கு துருத்தி ..........

2011-10-14T22:27:00.000+05:30

நானும் நீயும்

கரைந்து கொண்டு இருக்கிறோம்

எச்சில் வழிய ஒரே பாதையில்

நடந்து கொண்டு இருக்கிறோம்
என்ன செய்ய
எனக்கு நரைத்து உதிர்ந்து விட்டது
உனக்கு துளிர் விட யாரோ
மண்டையை வளித்து விட்டான்
மொட்டை குழந்தையும்
வழுக்கை தாத்தாவும்
ஒற்றை ரூபாய் ஐஸ் கிரீம் தேடி.............

ஓட்டம்

2011-09-30T22:13:00.000+05:30

என் நக கண்ணில்

ஒளியுது செவ்வானம்

ஆண் மரத்தை இழுத்து

விழி தரையில் சாய்த்து

வின்மினிபுளிதி கொண்டு

சிரிக்கிறதே புன்னகை ..................

உன் வெட்கம்

வெட்ட வெளியை

எட்டி பார்க்க ,

பாத சுவடுகள்

வீடு மறந்து திரிகிறதே இதயப்பை ...........

விடை சொல்லு பால் மழையே

அதிர்ச்சியான இன்பங்கள்

இன்னும் எத்தனை காலங்கள்........

யாட்கை

2011-06-05T17:15:00.000+05:30

கரங்களே இல்லாத

முட்போர்வையில் சிக்கி தவிக்கிறது

இன்று பிறந்துவிட்ட மைனாகுஞ்சி .

அந்த தாய் குருவியின்

சிறகுகளின் வேகத்தில்

கண் விழித்து

காணொளி காட்சியை

கட்டுடைதைத்தது

இன்றைய மௌன உலகம் !

தான் படுதிரிந்த

வைக்கோல் சூட்டை விட

சூரிய கதிர்களின் பாய்ச்சல்

சற்று விதமான

புது சுகத்தை அள்ளி

பருகி கொண்டு இருந்தது ..

மரத்தில் ஊரும எறும்புக்கு கூட

இது இறை என்றால்

மிகையாகது!

மஞ்சள் வெயிலில்

இலையுதிர் காலம்

மரத்தின் சுபிச்சத்தை

வேரோடு அறுத்துவிட்டு

முகில்களை வரவேற்கும்

சருகளை கீழ செல்

என்றே கட்டளையிட்டுருந்தது !

ஒரு சில வினாடிகளில்

குட்டி மைனாவின்

மூக்கின் ரகசியத்தை

சருகுகளும் உரசியே

கண்டுக்கொண்டன!

பாதாள உலகின்

நிரந்தர பசி யாட்கையில்

சிறகுகள் ஓடியும்

முன்னரே

இரு சொட்டு குருதி ஓட்டத்தில்

ஒடிந்து விழுந்த

கூர் குச்சி குற்றி

விபோச்சனம் பெற்றது

யார் செய்த குற்றம்?

பால் பறவை

2011-06-05T09:11:00.000+05:30

நீ சோகமாய் இருக்கிறாய்

என்றே

நேற்றைய கனவுக்கு பின்

ஈரமான தலையணை கண்கள்

பார்த்து கொண்டு இருக்கிறது ................

கண்ணீர் பாலும்

வடித்து கொண்டு இருந்தது!

உன் இரு

கைகள் தேடுகிறேன் வழியில்

உன் இதயம்

காதல் கனம் தாங்காமல்

சுகமான சுமை இதுவென்று

தூரத்தில் இருந்தும்

வழி தெரியாத பறவை போல்

சிலாத்து கொண்டு இருக்கிறது !

ஒரு கல்லினால்

வட்டமிடும் சுழல்களை போல்

இந்த புருவங்களின் பசி யார்த்த

நல்ல காட்சி திரையோடு

உன் இதயப்பை நன்றாக உருவகபடுத்தி

கனவுலகின் விழி நுனியில்

தேக்கிவைத்துக்கொள் !

பிறந்து விட்ட கற்பனைகள்

எல்லாம்

பிறரிடம் சரியாக சேர்வதுமில்லை

கண்டு விட்ட கண்களும்

மீண்டும் பார்த்து விட சோர்வதும் இல்லை !

உன் சிரிப்பிற்காக நான் காயப்பட

காத்திருக்கிறேன்

இதோ இந்த கனவு வாசலில் ...

மனம் பிறழா

கால தடங்களை வரவேற்கிறேன் ...

எங்கே இருக்கிறாய்

உள்ளம உணரும்

அதிர்வு நடனம்

காதொரங்களில் ......................

மஞ்சள் நேரங்கள்

2011-06-02T04:51:00.000+05:30

உன்னை தூரத்திலே பார்த்து

பழகிவிட்ட கண்களுக்கு கூட

வியப்பாய் இருந்திருக்கும் ....

கண்களுக்குள் அழகு

பொறாமை போட்டி

உதிர்த்து விட்டது போல ...................

நீ சபதமாய் கோபித்து

கொள்ளும் முனகல் எல்லாம்

சேகரித்தால் அன்பின்

அர்த்தனாலங்களில் அதிர்வு

ஓசை மட்டும் ரீங்காரமிடும்.....

நீ ஐய்யோ அட பாவி

என்ற சினுகல்களில்

இந்த சென்மத்தின்

பாவங்கள் எல்லாம்

புதைந்தோடிவிடும் ...............

விரலின் இருக்கங்களில்

துருவங்கள் மாறுவதுப்போல்

இமயம் தொட்டு திரும்புவது

இருவரின் வெள்ளை வான் பறவை

ரகசிய புன்னகை .............

காலத்திடம் கோபம் கொண்டு

மீள முடியாமல்

வழி இல்லா ஒற்றையடி பாதயாய்

முடிந்து விடுகிறது நம் நடைப்பயணம் .................

நீ திரும்பி பார்த்து விட்டாலே

குதூகலத்தில் மிதக்கும்

பூனை நெஞ்சம் ..

திருட்டு தனமாய் இன்னும்

பத்து நாழிகை கடத்தி விட

சொல்லி வழியும் வார்த்தை

அப்புறம் வேற என்ன .......................

அடுக்குத்தொடர்

2011-04-25T19:40:00.000+05:30

அலைகடலென தாவி வரும்

ஆறடி அறிவே

அன்பில் தத்தளிக்கும்

மழையின் மாங்குயிலே

பொன்மேக சிரிப்பே

பூங்காவன சிலிர் பில்லே

சின்ன சிறு குருவியே

சிற்றிடை நதியே

வாதம் செய்து வார்த்தைகளில்

வதம் செய்ய துடித்து

பின்தொடரும் அருவியே

தென்னை ஒளியே

தேன்மதுர சுவை பேச்சே

அடங்காமல் கதிர் வீசும் நெற்றியே

சாலையிடும் பாதமே

கோலமிடும் வெட்கமே

நளினத்தின் சுளியே

நாதத்தின் மொழியே

தேவதாயின் மகளே

தேடலின் பசியில் ஒளிந்து

தீராத ஆசையில் விழைந்து

எங்கே மூழ்கிவிட்டாய்

தூக்கம் கலைத்து

விழி வாசிப்பாயா

இந்த உலகம் கவர்ச்சியாய்

உடை அணிந்து விட்டது

பார்த்து விட்டு போ ............

வா வா வெண்மதியே

2011-04-18T16:29:00.000+05:30

நீ உம் என்ற

வினாடிகளில் விடை தேடிய

பறவை தான்

இன்று இளப்பார

தோள்களில் துள்ளி விளையாடி

கொண்டு இருக்கிறது !

நீ இல்லை என்று

சிணுங்கிய கண் அசைவின்

மறு கணங்கள் தான்

ஆகாயத்தின் ஒரு துளியை

எதிர்நோக்கும் சுபிச்சம்

என்கிறது இந்த

வெட்கப்பட்ட பொன் சிரிப்பு...........

பொய் என்றாலும்

மெய் என்றாலும்

எனக்கே தெரியாமல்

என்னுள் வார்தைக்களாய்

முளைத்து உதிர்ந்து விட்டாய்

நினைவுக்கு மணிகட்ட

உன் நிழலிலே மிதந்து

அரியணை தேடி

பால் ஒளியின்

சன்னல் ஓர வேடிக்கையாளன்

வெண்மதியே ...

மறைமுகமாய் கனவுகள்

இன்று உன்னுடன் நின்று இருக்கும்

அந்த முனுகளில் ஆயிரம் ஆசைகள்

சின்ன சிறு குழந்தையாய் பிறந்து இருக்கும்

முடிந்தால் நெஞ்சிலே வைத்துகொள்

யாரிடமும் சொல்லாத

கனவு காதல்

ஒரு தலை இரவில்

தலையணை பிரிவிகளுடன்................

வெற்றியாளன்

2011-03-17T21:35:00.000+05:30

சூழல் சட்டைகளை

உறித்துவிடும் சந்தர்ப்பவாதி

சர்ப்பங்கள் நாம் தான்

இது பழக்கமாய் போனதால்

நெருங்கும்

நன் தீமை கீரிகளின்

பற்களுக்கு பயந்து

உள்ளூரும் மாணிக்க கற்களை

ஒளித்தே நகர்கிறோம் ..........

அவ்வப்போது காணாமல் போய்

திரும்பும் கானல் நீர்

இதய பையின்

மைய பொருளானதால்

நம்பிக்கை ஒளியில்

எண்ணங்கள்

சடை முடிக்கிறது .......

இது தேவை என்றும்

இல்லை என்றும்

உள்ளார நடைபோடும் சுவாச

காற்றுக்கு மட்டும் தெரியும் போல

இதயம் விரிந்தால்

மென்மையின் அருகில்

பள்ளி கொள்கிறது

இதயம் அகண்டால்

வன்மையின் சுவட்டில்

கால் பதிக்கிறது .......

அது தெரிந்தும்

ஆசைகளை உண்ணும்

காகித உடல்

வெளிர்ந்த சோலியாய்

பவள முத்துக்களான

சுற்றத்துடன்

கரை சேர்கிறது

இயற்கையின் நீதியில்

பறந்து திரியும்

ஆயிரம் முடி விரிசல்களில்

ஈரமான சிலவும்

உலர்ந்த பலவும்

வெடித்து வெளிவந்த

இதயக்கூடு சிம்மாசனத்தின்

அரசன் வெற்றியாளன் .............

பயணம்

2011-03-01T14:53:00.000+05:30

கண்ணில் தென்படும்
இளம் வஞ்சியர் கூடும்
இடமெல்லாம்
நாற்காலியிட்டு அமர்கிறது
கொல்லி கண் பிசாசு ....

நான் பருவத்துடன்
படகில் ஏறிவிட்டேன் போல
இன்றைய பொழுதுகள்
இக்கரையும் அக்கறையும்

சுகத்தை அள்ளி கொண்டு
செவ்வானமாய் மிதந்து
பூமழையாய் தூவி விழுகிறது ....

விடிந்து எழுந்ததில் இருந்து
இளமையின் ததும்பல்கள்
இங்கே ஏராளம்
உண்மை தான் ...

சிறு புன்னகையால் கொன்று வைத்தால்
ஒருவள்

அருகில் நெருங்க நெருங்க
என் அழகின் கர்வத்தை
தன் சட்டைப்பையில் மடித்து வைத்து
சென்றால் ஒருவள்

உறக்க முன்மொழிந்து
அச்சம் அவிழ்த்து
மௌனத்தை
கட்டுடைத்தால் ஒருவள்

விலாசம் இன்றி
திருவிழா குழந்தை ஆனதும்
காற்றில் பேசி செய்கையில்
திசைகாட்டி பலகையாய்
மற்றொருவள் ...

பேருந்தின் இருக்கையில்
பின் அமர்ந்து கொண்டு
முன் அமர்ந்த என்னை
தோடிக்கு ஆடும் பாம்பாய்
தலை திரும்ப செய்யும்
ஒருவள் ....

பேருந்து கூட்டத்தின்
நடுவில்
பயண சீட்டின் பண்டை மாற்று
முறையில்
சீட்டு எடுக்கும்
பச்சைக்கிளியாய் மற்றொருவள்...

பாதசரிகளின் நடைப்பாதையில்
இடதும் வலதும்
நகர வைத்து
கண்டிடாத பூகம்பத்தை
உள்ளுக்குள் உளிக்கிவிட்டு
செல்லும் ஒருவள்

மொட்டை மாடியின்
முகம் பார்க்கும் கண்ணாடியில்
போலி முகத்தை தேடி

கை தவறி விழுந்த
வலய கோடுப் போல்
புருவத்தை உயர்த்தி
சிலிர்துகொண்டவள் மற்றொருவள் .

வழி தோறும
ஆயிரம் முகங்கள்
அழிந்து விடுகின்றன

வாரம் தோறும
கனவுகளின் முகங்களும்
பிறந்து மரிக்கின்றன !

தேடல் கொண்ட உலகில்
தேடலுடன் அடங்கிய
என் பயணம்
என்னவளை தேடி
பிரகாசமான முனுமுனுப்புகளுடன்....

அறை கண்ணாடி

2011-02-28T21:24:00.001+05:30

அறைமுழுக்க மௌனம் லயித்து

உரையாடல் ஒலிகளை
மெல்ல மெல்ல
தேடி திரியும் உதடுகள் ....

துவண்டு இருக்கும்
இதய விரிசல்களால்
காற்றில்லா பிரதேசமான
உதட்டின் உச்சி
கவிழ்ந்து மணக்கிறது
கண்ணீர் உப்புகரிசல்களாய் .....

கசப்பான வாசத்தின் தோற்றம்
பின்பம் மாறிவிட
ஊர்
கண்ணாடியின் இலைகள்
தேய தொடங்கும் முன்
நிழல் உருவில் மருவி
வடிகிறது நடுக்கத்தின்
பால்குடி குழந்தை ..............

எதிர்வரும் காலம்
தூளியில் தாலாட்ட
நம்பிக்கையில் விழுந்து
நிற்சப்தம் மறைத்து
நிம்மதியான கனவுகளுடன்
உறக்கத்தில் பறக்கிறது
வெள்ளி வான் கானக்குயில்..

மனப்பெட்டி

2011-02-09T21:23:00.000+05:30

பாதத்தின் சுவடுகள்

இங்கே ஏராளம்
இரவுகளும் பகலும்
இதனுள் தேய்ந்து
கொண்டே இருக்கின்றன ...

எல்லோரின் கனவிலும்
இந்த நடை வண்டி
உருண்டோடி இருக்கும்
அது வாங்கிய பரிசு பொருள்
நினைவு கோப்பை என்றால்
கண்ணீரும் சிரிப்பும்
மாறி மாறிப் சிந்தி இருக்கும்

அதனை தாங்கி பிடிக்கும்
கைகள் நிலையான உறவுகள்
என்று ஆழ்மன
ஊர் குருவி நிலையிடும் ..

உலகத்தின் நியதியில்
வெத்து கோப்பை
இன்னொரு நடைபாதையில்
பயணிக்க முயலும்..........

காலத்தின் கடையில்
மீண்டும் அடகு வைத்து
மூலையில் ஒதுங்கி
மரண வாசல் ஈட்டதும்
மற்றொரு உயிர் உதிரும்
கோபுர வாசலில் கோப்பையை
வென்று எடுத்திட...................

பிறந்த நாள் வாழ்த்து

2011-01-22T17:05:00.000+05:30

காலத்தின் கையேட்டில்
உனக்கான வயது ஓர் ஆண்டு
கூட்டி எழுதப்பட்டுவிட்டது
அதற்கான கொண்டாட்டம்
இன்றைய பிறந்த நாள் விழா...............

வானத்தின் தேவதையால்
மலர் கொண்டு வந்துவிட்டால்
தாய் பூமியின் உறவுகள்
கைகொண்டு வாழ்த்து மாலை
தொடுக்கிறார் ..............

இன்முகமும் பன்முகமும்
சூரிய முகத்தில்
நிலா வண்ணமிடட்டும்
உன் பளீர் சிரிப்பில்
பாருலகின் ஏதொரு இடத்தில்

நீங்கி விட்ட சுகமான சுமையை
நிழலென பின் தொடர்ந்து
வழித்துணையாய்
வாழ்த்தி மகிழ்கிறேன் ..............

பிறை கோடுகள்

2011-01-21T02:22:00.003+05:30

வெட்கத்தை விட்டு
வேட்டியில் முகம் மறைத்து
திருமேனியின் சுவாசம்
துறுனாற்றதை ஆட்கொள்கயில்
சட்டப்பையின் அகர பாதாளத்தில்
நாளைக்கான அர்த்தம் தேடும்
அம்மா ..............

கண்கள் வழியில்
பிழைகள் மிதந்து
கானலை ஒளிகற்றையாய் அள்ளி வீசும்
திருத்தம் மாறா அப்பா ...................

எதிர்த்து விழைந்தால் விடையின் மடியில்
மிதக்கும் மாய அலைகள்
நீரின் சுவையுடன் கை கோர்த்து இணைகையில்

ஆசைகளின் அண்மை கால சுவடுகள்
மீண்டும் தோன்றிய இடம்
எங்கள் வீடு.............

செவ்வானம் தளிர் கொண்டு எழுகையில்
கருவாச்சியின் மின்னல் தெறிப்பில்
கோபம் நெற்றி பொட்டில் தொடங்கி
மூளை விழி பிதுங்கி
மறுமுனையின் வெளிச்சம் காணும்
போதை அரசன்
என் குடிகார அப்பன் .........................

பிச்சைக்காரன்

2011-01-13T18:26:00.000+05:30

உன் கண்களை விட
என்னை
ஏளனம் செய்யும் கோடரி
எதுவாக இருக்க முடியும் .......................

நீ வெட்ட வெட்ட
நககண்ணில் துளிர் விட்டு எரிகிறது
கூறான
நெருப்பு ஆயுதம் ..............

நகையுண்ட கண்களை
குத்திகிழித்திட மெல்ல நகர்கிறேன்
நீராவியாய் வேகத்துடன்
சொகுசு வண்டியில்
வீதியுலா செல்கிறாய் ............

மீண்டும் ஒரு ஏளன பார்வை
மனம் தளராமல்
இன்றளவும்
பசியின் பக்கத்தில்
வயதின் தளவட்டில்
ஒரு சில்லறை கூடல் கூடும்
இனிய கோயில்வாசலில்
பிச்சைகாரன் ...........................................

தாவரம்

2011-01-12T20:54:00.000+05:30

மனிதன் பேசுகிறான்

இதய வீட்டுக்குள்,
அந்த மனைகளின்
வாசல்
அல்லும் பகலும்
வெளியில் தெரிவதில்லை...........

புழுகத்தின் தோற்றம்
இவன் கையை கடிக்கும் நேரம்
இயற்கையுடன் மருந்து போட மறந்ததில்லை ......................

கடற்கரை,ஆற்றங்கரை ,
பூங்கா, நகையாடல் ,குளம்,குட்டை,மதில் சுவர்,
இப்படி இயற்கை உடைகள் சூடி கொள்கிறான்

ஆயினும் இயற்கைக்குள் காழ்புணர்ச்சி
இருந்துவிட்டால்...........
இவனின் தொடர்பியல்
எங்கிருந்து துண்டிக்கப்படும் ..............

பிறப்பு
உயிர் குடுக்கும்
மரபணு
உத்வேகமாய் ஊந்திய
ஆசுவாச காற்று ....

வளர்ப்பு
வளர்ந்துவிட்டேன்
தளிரின் செருக்கு
வளரவைத்தேன்
தண்ணீரின் கம்பீரம்

காத்தல்
மரத்தில் கூடுவைத்தேன்
பறவையின் பறைசாடல்
பறவைக்கு இடம் தந்தேன்
மரத்தின் மறுமொழி

அழித்தல்
ஒடிந்து விட்டேன்
சூட்டின் ஆற்றல்
ஒளிந்து கொண்டேன்
நீரின் வல்லமை

இயற்கையாய் பிறந்து
இயற்கையாய் வளைந்து
இயற்கையால் ஒடிந்து
விழும் பட்டு போன
தாவர மனிதம் ....................

நத்தை

2011-01-09T00:29:00.000+05:30

அர்த்த சாம நிசிகளின்

கடினத்தை உனக்காகவே
இமை பொழுதில் தாங்கி நிற்கிறேன் ..........

இருளுக்கு முரண் வைக்கும்
விடுகதையை சூரியனின் வாசலில்
கடலின் சீற்றமான காலைப்பொழுதுடன்
இணைத்து விட்டாய் ...................

விழிகளின் துவாரத்தில்
ஒற்றை கண்ணினால்
கனவுகளை சுமந்துகொண்டு
உலகை எட்டி பார்க்கிறேன் ....................

யாரோ ஒரு தேவதை
என்னை பிரிந்து
வருத்ததுடன் விடை பெறுகிறாள் ............

சுபத்துடன் பூபாளம் பாடும்
பறவைகள் மரங்களில் இருந்து
மலைகளில் நகர
துள்ளி குதித்து ஓடும்
ஆட்டு குட்டியின் மணியோசை
காதோரமாய் கீறலில்
சிந்தி விழுந்திருந்தது ...................

வயதான பாட்டியின்
கம்பிளி போர்வை
இன்றும் கரை திரும்பும்
அலை என உள்வாங்கியது ................

ஒரு தேனீர் கிடைக்குமா
என்ற பதட்டத்துடன்
உதடுகள் உணர்ச்சியின்று
மரத்தை ஒட்டியிருந்தது ..............

எனக்குள் அப்படியொரு
அசதியை பெற்றதில்லை
இந்த சோம்பேறி பட்டம் ............

இருந்தும் இதை மீறி
அம்மாவின் கூக்குரலுக்கு அப்பால்
நகர்கிறது
இன்றைய வாழ்க்கை நத்தை.................

சுற்று சூழல் அறிக்கை

2011-01-06T00:36:00.000+05:30

இன்றைய பொழுதின்

இயற்கை சுவாசங்கள்

என்னுள் எழுந்துவிட்டன

நான் உறங்கிய மரணதூக்கதை

சற்று உசிப்பி எழுப்பிவிட்டேன்

மூக்கின் நுனியில் அந்த

பனிக்கூட்டம் புயலாய்

உருவெடுத்து

காற்றுவெளியில் எங்கோ

மற்றொரு மரத்தின்

சுவாச மர்மத்தை வென்றுவிட்டு

சத்தான கனிகளுடன்

ஒளிந்து கொள்கிறது!

கைகள் பறித்து

கூடையில் வைத்து

வியாபாரி ஒருவன்

விலை பேசுகிறான்

என் மூச்சு காற்றை .............

காற்றின் விலை

பத்து ரூபாய் தான்

அது உயிர் குடுக்கும்

என் கனியின் காற்று

யாரிலும் எதிர்த்து விழைமுடியா

சுற்று சூழல் அறிக்கை

அடங்கும் உலகசபை..................

அன்புடையார்க்கு எல்லாம்

2011-01-03T21:11:00.000+05:30

அன்பின் அடிவருடியால்

தூரத்தில் நின்று

வெம்புவால் ,

என்றுடன் விருப்பமாய்

என்னை தீண்டுவாய் .......................

கலக்கம் மனகடையில்

தாழிட்டு புறப்பட்ட நேரம் !

செவ்வான ஊஞ்சலில்

சற்று காற்று வேகமாய் வீசிட

தடுமாறி

கம்பியை பிடிக்கும் கையாய்

உருமாறி

உன் அருகில் வந்து நிற்கிறேன்

தோற்றத்தின் வயது

முதுமை,ஆயினும்

அன்பின் ஆளுமை

இன்றும் இனிமை .......................................

வசந்த காலம்

2010-12-17T00:40:00.000+05:30

கண்ணீர் மழையானால்
உன் குடையில்
தொடர்ந்து நடந்திருந்தேன் !
சிரிப்பு பேரலையாய்
பொங்கி எழுகையில்
கரையில் நின்று
கால் நினைத்தேன் !

வாழ்க்கை தடங்கல்
வந்து வந்து
கொன்றும்
இந்த மரணம்
பயத்துடன் நெருங்க
நிழலில் நீ
இருக்கிறாய்
நண்பனே!

பருவம் மாற மாற
தோற்றம் மாறத்தான்
செய்யும்
நட்பு அதில் சிக்காத
ரகசியம் யாருடன்
நின்று பதில் சொல்லும் !

இரு நண்பர்களின்
இதயத்தில் ஆதிகாலமாய்
பூத்தும்
இன்றும் வாசனை
மாறா பன்னீர் பூ
நட்பு!

தியாகத்தின் தீபம்
உன் ஆனந்தத்தின்
வெளிச்சத்தில் வெளி வருகையில்
என்னை நீ எரித்தாலும்
உன் சுடர் காக்க
இரு கைகள் மறைவாக
நிற்கும் நிமிடங்கள்

என்னுடைய வாழ்
வசந்த காலம்!

காதல் கடிதம்

2010-12-13T01:00:00.000+05:30

யார் கூற்றிலும்
என் மனம் கலைந்து
போகவில்லை
தெளிவாக இருக்கிறேன்
முடிவாக இருக்கிறேன்
விரைந்து நடக்கிறேன்
கையில் இரு பூக்கள்
ஒன்று எருக்கம் பூ
மற்றொன்று மல்லி பூ
எதை எடுத்தாலும்
காதலனாய் வரவேற்று
நிற்பேன்
மறுத்துவிடு விரும்பிவிடு
பூக்கள் சொல்லட்டும்
வாய் திறந்து பேசிவிடாதே
என் காதல் மௌன மொழியிலே
பிறக்கட்டும் அல்ல சாகட்டும் !

2010-12-13T00:32:00.000+05:30

பசிக்கு முன்னும் பின்னும்

இரைப்பின் நடுவிலும்
ஒரு குவளை தண்ணீராக
நண்பனொருவன்
முளைத்துவிட்டான் !

நாசி வரை வந்து இறங்கி
உயிர் நாடியில் அறிச்சமிட்டு
என் தாயாய் தொப்புள்கொடி
உறவிட்டு
இன்றும் வாழ வைப்பான் !

தாகத்தை தீர்த்து
அக்னிகுன்டத்தை மெல்ல மெல்ல
நிரப்பிவிட்டு,

உடல் குளிரின் சுகத்தை
அடையும் முன்
சிறுநீரக ஓட்டை வழி
தெறித்து ஓடும்
ரகசிய உளவாளி
மண்ணை தேடும்
குடிநீர் விருந்தாளி !

தொட்டாசினுங்கி

2010-12-12T20:27:00.000+05:30

ஒரு முறை தொட்டாய்
சிறு உடல்
வளைந்து நின்றேன்
மறு முறை தொடுவாய்
என்றே
நிமிர்ந்து எழுந்தேன்

கைகள் எல்லாம்
தொடுவானமாய் அதீக தூரம்
நடையாடினால்

மீள் சுகத்தில் மரணம்
வென்று விட்டது

கையில் வந்து விட்டேன்
உயிர் ஒடிந்த தொட்டாசினுங்கி !

ஓவிய வாசல்

2010-12-11T03:47:00.000+05:30

நீர் அருந்தும்

பால் பறவை

தேவதையால் முகம்

வெட்கத்தில் சிவப்பு

ஒரு நடைவண்டியின்

சக்கர சுவடுகள்

வென்மேகத்தின் பறந்து

விறிந்த பயணம்

பாதை விளக்கும்

பச்சை மர விளக்குகள்

அடிக்கிய மூங்கில்

வீடுகள்

தண்ணீர் அருந்தும் மாடு

குளத்தில் கல் எரியும்

குட்டி பையன்

இப்படி நீண்ட வருசையில்

காத்திருக்கும் கற்பனை

கால் வலி வாங்க

மூச்சிவிட்ட இடம்

ஓவிய வாசல் !

2010-12-09T01:32:00.000+05:30

தீயில் கருகும் நூல்போல்

உறுத்தும் விழிகள்

பதட்ட துடிதுடிப்புடன்

இதயம் வெளிவாங்கும்

காற்று !

சுவடுகள் நிறைந்த

மஞ்சள் வானம்

கண்ணிமையில் தெறிக்கும்

ஓசைகளின் விடியல் !

கபட தபட தத்தளித்து எழும்

முன்பனிகால சூடு

எழ முடியாமல் இருளில்

தூங்கும் சூரியன்

இப்படி எல்லாம்

சுற்றி வளைத்து கொன்றது

பொற்கால காதல் அரசு !

விடுகதை

2010-12-08T00:11:00.000+05:30

மௌனம் கலைத்து

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு

அவனுடன் பேசுகிறேன் !

விழிகளில் இருந்து

நீர் இறங்கி

கண்டங்கள் தாண்டி

தரையில் விழுந்து விட்டது !

இன்னும் நீ கலையாத

ஓவியமாய்

என் கண்ணிற்கு மட்டும்

தென்படுகிறாய் !

தரிசு நிலத்தில்

மழையின் தீராத கோபம் ................................

2010-12-03T00:42:00.000+05:30

யாரும் என்னை ஏசிவிடாதீர்

என் துறுநாற்றம்

உங்களால் பொறுக்க இயலாது!

நான் குற்றாவாளி என்றால்

ஒப்புதல் வாக்குமூலமிட

நடைகட்டி வந்து நிற்பார்!

புரிந்தும் ஒரு முறை

நான் திட்ட இயலுமா ?

கழிவுக்கு விடை சொல்லும்

மண்ணின் மைந்தர்களே

சுற்று சூழல் கேடிற்கு

அலட்சிய கண்ணோட்டத்தை

விரும்பி தறாமல் இருப்பீரா ?

கண்ணீர் வடியும் குப்பைத்தொட்டி ........................

2010-12-03T00:36:00.000+05:30

உதவி என்றதும்

கரம் நீட்டினான்
கடவுள் பிறந்தான்
கண்கள் வணங்கி
நின்றது!

தன்னுடன் இருந்த
ஒன்றை பிறரிடம்
பகிர்ந்து கொண்டான்
விலைமகளாய் திறிகிறான் !

மறைபொருள் வெளிச்சமானது
துறவுகள் துளைந்தது
பசுமை பக்கம் பள்ளியிட்டு
நிம்மதியாய் உறங்கினான்
மரணம் வரவேற்றது!

காற்றுப்பை கிழிந்து
இதயம் வெளி சென்றது
உயிர் ஒளியுற்றது !

மனதீயில் கடவுளாகி
தியாகத்தில் விலைமகளாகி
நிம்மதியின் யாசனத்தில்
நிரந்தர அரசனாய்
மோச்சம் காற்றிடம்
கேட்டு நிற்கிறான்
மனிதாப பிறவி !

மயானம்

2010-12-02T02:01:00.000+05:30

சத்தம் போடாதே

அமைதியாய் இருவென்று

பகலில்

யாரிடம் கட்டளை வந்தது !

கூச்சலிட்டு ஓடும்

அளவிற்கு நடுநிசியின்

ரகசியத்தை அளவே இல்லாமல்

தின்று முடித்து

பயத்தை ஏப்பமாய்

கொணரும் கலையை

யாரிடம் கற்றாய் !

நீ உறங்கினால்

ஊர் விழிப்பதும்

ஊர் உறங்கினால்

நீ விழிப்பதும்

எக்காலம் தோற்றுவிக்கும் !

செங்காற்று

2010-12-01T00:55:00.000+05:30

நிழலின் மறைவில்

கூத்தாடும் சூரியன்

மழையின் கொதிப்பில்

மன்றாடும் தீ!

அழுகையின் சப்தத்தில்

அமைதியாய் வெளிவரும்

புன்னகை

கோழையின் வீரியத்தில்

அவிழ்ந்துவிலும் வீரம் !

தேடலின் தட்கையில்

மிதக்கும் முடிவு

கருணையின் கூட்டில்

பறந்துபோகும் அன்பு !

எழுத்துக்குள் புதையும்

விரிசலான கருத்து

நெற்றியின் உச்சியில்

எரியதுடிக்கும் தெளிவு!

எல்லாம் நிற்க இடமின்றி

சுற்றுலா சென்றால்

காற்றுடன்

சூரிய தாகமாய்

தீயின் கோபமாய்

சிரிப்பின் பேரலையாய்

வீரத்தின் வெளிப்பாடாய்

முடிவில்லா எல்லையாய்

அன்பின் அன்னையுடன்

கருது கேட்க புறப்பட்டுவிட்டால்

முடிந்தால் ஓர் நிமிட

ஆராதனை செய்யுங்கள்

தீயான பீடம் தேவையில்லை

சுவாச அஞ்சலி செலுத்தி !

வடு

2010-11-30T00:52:00.000+05:30

சின்னதொரு கீறலில்
உதயமாக இருக்கும்

உதிரத்தின் வாசனையை

நெருங்கிய நண்பன்

துரத்தி வருகிறான் !

முரண்டு பிடிக்கும்

குருதியின் தேடலில்

மெல்ல மெல்ல

காற்றுடன் கைகோர்த்து

வீடு வருகிறான் !

களிம்பு தடவி

நீண்ட நட்பினை

அறுத்தெடுப்பது காலத்தின்

மறைய துடிக்கும் தழும்பு!

என்று தணியும்

2010-09-01T18:56:00.000+05:30

சீறிவரும் பூங்ககடலே

தினமும்
பல வண்ணத்துப்பூச்சிகள்
உன் நீரலையில்
பறந்து வருகின்றன

கோடையிலும் வாடையிலும்
சாயம்போகா நெஞ்சழுத்த
போராளிகள்
மீன்பூக்களின் மரணத்தை
வென்றெடுக்க
விரைந்து வருகிறார்கள் !

எல்லைகள் கடந்து
வளத்தை அறிதாரமிட்டு
நீ நடத்தும் நாடக கூண்டில்
எத்தனை உயிர்கிளிகள்
அடிக்கப்பட்டு
சிறகொடிக்கப்படுகிறார்கள்!

வீதியில் விளையாடும்
கட்டிப்பிடி சண்டையை
நீலவான சமுத்திரத்தில்
தொடங்கி வைக்கும்
சூத்திரதாறியே

கரையில் கிளத்தியால்
இரவுகளை விலை கேட்கிறாள்
தரையில் பிள்ளைகள்
காலை பொழுதை
காத்திருந்து எதிர்ப்பாக்கிறார்!

இதற்கு மத்தியில்
வேடவன்
துப்பாக்கி கலாச்சாரத்தால்
வண்ணமயமான கனவுகளில்
இருந்து
நெஞ்சில் செங்குருதியோடு
பிழிந்தெடுத்த

மனிதநேய மாற்குண்டுகளுடன்
இருளில் சாந்தமாய்
முற்றுபெற்ற
ஐநூறு தியாக தீபத்தின்
உயிரில்
விட்டு விட்டு எரிகிறதோ
தீபகற்பக விடியல்காலை!

வாரிசு பிள்ளை

2010-09-01T15:12:00.001+05:30

முல்லைப்பூவின் வாசத்தில்
பன்முகம் வைத்து
நீண்டோடிய வசந்தகால
பேரலைகள்

கீற்றுப்பின்னாலாய்
தேகசுகத்தில் மிதந்து வந்து
நறுமணத்தின் எதிரியை
கொணர குடுக்கும்
இருகுருவிகளுக்கு ................

காலமரம்
சின்ன சின்ன சிப்பிகளில்
வந்து விழுந்து
வளம் பாட துடிக்கும்
பவளமுத்துக்களே
தொட்டிலில் ஆடும்
வாரிசு பிள்ளைகள்................

வெங்காய உலகம்

2010-08-31T16:12:00.000+05:30

ஊரார் கூறுவார்

ஆண்பிள்ளை

அழுதல் சிறுபிள்ளைத்தனம்

வயதால் நிர்ணயிக்கபடுமா

மீறினால்

சிறித்தே பழகிய

உலகம்

குமுறத்தொடங்கும் ஓர்

வெங்காய உரியலில் ..........

பனிப்பூக்கள்

2010-08-31T02:03:00.000+05:30

வண்ணத்தை அள்ளி

பூசி கொண்ட

மாலை வெயிலே

தீர்த்தகரையில் மடிசையந்த

ரகசியத்தை

நதியானவள் மறைத்துவிட்டால்

புது சாபத்தின்

விமொச்சம் பெற்றுக்கொண்ட

வெண்ணிலவின் வருகையை

நட்சத்திரத்தின் காலாட்படை

வரவேற்கையில்

சந்த்ரோதயம் காணும்

பொன்மாலையில்

பனிப்பூக்கள் அடிவருடியாய்

அழுது வடிக்கும்

கண்ணீரை

துடைத்து எடுக்கும்

கைகள் யாருடன் ...............................

புகழி

2010-08-30T19:15:00.000+05:30

வளைந்து போகும்

வான்வெளியில்

காற்றில் பறக்குது

இந்த கானல் பறவை

காணாது கண்டான்

செய்தியுடன்

உமிழி வைக்கும்

வாய்வழியே

வந்து இறங்கியுதும்

ஓர் மணிமகுடம்

தலையில் நின்று

வெய்து ஏங்கும்

சற்றொரு நாழிகையில்

நிழல் இதயத்தில்

உடைந்து தொங்கும்

வெத்துப் புகழ்!

பேசும் சக்தி

2010-08-30T18:30:00.000+05:30

உறக்க பேசும் பழக்கம்

புழுக்கத்தில்

உருமாறிய விதை

தீண்டி தீண்டி

கீறலில் வேர்கொண்டு

வீர்யென்று மெருகேறும்

ஓர் கடினமான வியப்பு

பேச்சாளன் !

ஊராம் வீடு

2010-08-29T23:44:00.002+05:30

சித்திரை என்றதும்

விழாக்காலம்

சில

ஈர விழிகளை கடந்து

செல்லும் கனாக்காலம்

அதனின் முதல் வாரம்

தேர் இழுத்து

கை பழுத்து

உன் வீடு வருகையில்

நீர் சுமந்து பானையுடன்

நீ வருகையில்

இளமையின் இனிமையை

வருடி கொன்று இருப்பாய்

அடுத்து வாரம்

ஏதொரு சாக்கில்

சந்திக்க நினைத்து

ஆற்றங்கரையின் மணலில்

நிலாச்சோறு கொண்டு

வெண்ணிலா

மண்ணின் மடி இறங்குவாள்

சூடுபட்ட சொற்களால்

உன் உறவினன்

ஏசி பார்த்தும்

திருந்தாத

நாய்குட்டியாய்

வீடு வரை காவல்

வந்து சென்றிருப்பேன் !

நீர் இறங்கி

விலகி செல்லும்

இலைகள்

தலை அசைத்து

ஒரு சுகத்தை வேண்டுமாம்

குறுக்கும் நெடுக்கும்

இறுதி வாரத்தில்

நத்தையாய் ஊறி

நாணலாய் வளைந்து

கீற்று கொட்டகையாய்

ஒடிந்து இருப்பேன்

நீயும் ஏறுமுகமிட்டு

ஒரு சொல்லில் கனவுகளை

கலைத்து விட்டாய்

அடுத்த திருவிழாவில்

பார்ப்போமென்று!

நேர்க்காணல்

2010-08-29T00:50:00.000+05:30

பொங்கி எழும்

பெருங்கடலே

நீ கடந்து வந்த

சுவடுகளை

என் காதில் செல்லமாக

உரைப்பாயா ?

உன் உச்சியை

தொட்டு பார்க்க

எனக்கும் ஆவலே

இருந்தும் என்னை

மூழ்கடிப்பதிலே

எந்த சுகத்தை

கண்டுவிட்டாய்!

உன் பாதத்தில்

முத்தமிட்டு

என் முகாதரத்தை

துளைத்துவிட்டு

கோடானகோடி சிறுப்பிள்ளைகளில்

ஒருவனாய் திகழ்வதில்

எனக்கும் ஆவலே

நீ

நீலமாய் நிற்கையில்

நீளம் கொண்ட

கண்களுக்கும்

சோகம் தாக்காமல்

அழுகையை

சோதித்து பார்க்கும்

தோழன் நீயன்றோ...............

கரையில் இருந்தால்

அள்ளிக்கொள்கிறாய்

மீறி

உள்ளே வந்தால்

உலா வந்து

தள்ளிவிடுகிறாய்

உன் விடுகதையின்

விடை என்ன

யார் உனது

உறவாளி

விஞ்ஞானம் காண

முடியா

நெஞ்சுயிர் பாட்டி..........................

கர்பிணி சிரிப்புகள்

2010-08-27T00:39:00.000+05:30

மலரின் மவுனத்தை

மழலை பற்றி

கையில் பிடித்து

கனவு கண்டு

உறங்கியதாம்

அதிர கனவுகள்

ஆறாம் மாதத்தில்

பிள்ளைக்கு

ஓர் முளை விடும்

பயிர் காலமாம்

திரும்பிய திசையெல்லாம்

வலி குடுக்க

தாய்மை உற்சாக வெளிப்பாடாய்

தடவிக்கொண்டே

கைவைத்து தட்டுவாலாம்

சும்மா இருக்க

மாட்டியா என்று

கருவறையில் கண்ட

அந்த நிலா உலகம்

இன்று பவுர்ணமியாய்

அவள் முகத்தில்
உதித்து

ஐந்து நாழிகை

கடந்துவிட்டன!

பிள்ளையும் பிறந்து

விட்டான்
அழுகை கொண்டு

சத்தமிட்டு சொன்னான்

நான் இருக்கிறேன்

நீ கலங்காதே !

கீதாஞ்சலி

2010-08-26T20:19:00.000+05:30

யாரையும் நாங்கள்

ஏசிப்பார்க்க நினைக்கவில்லை

வறுமையின் பிடரியில்

தலையினை தைப்பது

வசதியானவனின் கைத்தொழில்!

காது குடுத்து

கேட்கும் பொருட்டு

இசைக்கும் பாடல்

நல்இதயங்களுக்கு கீதாஞ்சலி!

உழைக்கவே நினைத்து

அல்லும் பகலுமாய்

சாலைகளின் ஓரத்தில்

தெருமுனை கூட்டமிட்டு

குயில்கலாய் கூவிக்கிடக்கிறோம்!

எங்கிருந்தோ வந்த

சிறுமை படைத்த

காகம் எச்சமிட்டு

போனாலும்

உறக்க பாடும் குரலுக்கு

தெரியும்

நாம் பிச்சையெடுக்கவில்லை!

பிழைப்புடன் வாழும்

எழைகளாயினும் இறக்கத்துடன்

வருவோருக்கு தெரியும்

கீதாஞ்சலியின் கம்பீரம்

ருசிப்பார்க்கும் குரல் வளம் !

செல்லக்குழந்தைகள்

2010-08-20T18:36:00.000+05:30

இரு குழந்தைகள்

கட்டிலிலே

நிர்வாண குளியல்

தொடங்கயிலே

அன்பை அளவில்லாமல்

எடுத்து

ஓர் உயிராய் இணைத்து

பூமாலை ஒன்றை தொடுத்தார்

அரைமணியோ ஒருமணியோ

நேரம் அங்கே

அடிமையாக்கப்பட்டது

புது புது வாசத்துடன்

மூக்கும் மர்மத்தை

நீண்டு கொண்டு இருந்தது

உடல் வானில் காயப்போட்ட

துணியாய்

ஈரம் உலர்ந்து

சூட்டை கைப்பற்றியது!

தொடுத்த மாலை உதிர

வழி பிறந்ததால்

கார்மேக கைகளும்

கிளியோவிய கால்களும்

பிரிந்து செல்கின்றன!

அங்கே வயதான

கிழவன் நின்று

வாழ்ந்து சொல்கிறான்

மோகம் முப்பது நாள்

சொல்லியவன் ஒரு சோம்பேறியென்று!

கறிகடையின் விளிம்பில்

2010-08-18T00:07:00.000+05:30

கண்கள் இறகை கண்டு

வியந்து தான் போனது

பூமரத்தின் கிளையில்

தாவி

காற்றுக்கு சவாளிட்டு

வலிக்குது என்று கூச்சலிட்டு

சொல்லமால்

தரையில் விழுந்து விட

ஏங்கி

பிடித்திடும் கைக்களுக்கு

விளையாட்டு சொல்லி தந்து

கசக்க பட்டு உயிர் விட்ட

கோழி சிறகுகள்

நிதானமான உறக்கம்

புத்தக வழி உறக்கம்

2010-08-15T14:54:00.000+05:30

ஏதோ ஒன்று

நினைவில் நின்று

காலத்தை ஒவ்வகப்படுத்தி

சந்திப்பின் இடையில்

ஏக்கத்தை

உபயம் செய்து

முற்றுப்பெறும்!

அப்பொழுதுகளில்

அலமாரியில் உறங்கிய

புத்தக குவியலை

திறம்பட புறட்ட

என்னை

வழி நடத்தி சென்றிட

கைகளுக்கும் மூளைக்கும்

புத்துயிர் குடுத்துவிடு

ஆறாம் அறிவே!

எனக்கும் ஏழாம் அறிவு

இல்லயன்ற நாட்களை

அது கிழித்து போடும்!

புதுவன கழித்து

பழயன சிதைத்து

ஆக்கத்தை சிந்திப்போகும்

அந்த மழைத்தூறல்!

பயணத்தின் வருடலை

எனத்தாக முன்முயலும்

தீஞ்சுவை உண்டு

பல்சுவை கண்டு

விருப்பும் வெறுப்பும்

மாறி மாறி கதையின்

சுருக்கத்தில் நிலை இதுவே

என்றுரைக்கும் !

ருசியும் குதுகளித்து

கானலின் விளிம்பில்

நடன மாடிய திசைகளை

அதுவும் வசைப்பாடும்!

நீண்டிருந்த

பதட்டத்தை துண்டாக்கி

ஊக்கத்தை உருவாக்கி

தூக்கத்தை பெற்றெடுக்கும் !

ஏ இரவே

மின்னொளியின் அலசலை

கண்டெடுக்க கனவுகளில்

நரம்புகளை புணர்த்தி

தசைகளை உயர்த்தி

நள்ளிரவில் பாலமிடு !

தூக்கமின்மை அறிவுக்கு

போதுமானதே

சுற்றி வரும் பூமியில்

சுழென்று எடுக்கும்

தேகத்தை

புதுசுகமிட்டு வரவேற்பாயா !

மரகத சிதறல்

2010-08-12T20:20:00.000+05:30

அறுத்தெடுக்கும் மண்ணரிப்பின்

வாசம் வெளிவந்து

தூசிகளை தள்ளி

மூக்கின் நுனியில்

நாற்றத்துடன் படலம்

வாழ்க்கை !

கூறுவிட்ட அருவாமனை

பளிரென்று மின்னுவதாய்

வெளிச்சம் கக்கி

கண்கள் ஏற்ற இறக்க

சூசகத்தேடல் உலகம்!

நிலமே நீ வரண்டு விட்டாயோ

அறநெறியை காக்கும்

உடலின் அறிப்பை

தொடங்கிவிட்டாயோ!

பாதகத்தின் விளைச்சலுக்கு

துணை போராயோ!

கோடரி எடுக்கும்

கைகளை அடக்கி ஆள

நீ சுரண்டல் பேர்வளிகளை

அரசாட்சியில் அமர்த்தி

அழகு பார்க்கிறாயோ!

தீர்வு சொல் பூமரமே

விடிந்து முடியும்

விடியலிடும் வினவும்

தீர்க்கம் மாறா

பிள்ளை மனம்

கொட்டி சுரக்கும்

நீதி பால் எல்லாம்

கள்ளி வழி

கண்களுக்கு தொடுத்து

உதிரமாய் உதிரவிட்டாயோ !

தென்றல் வீசும் உன்

செவ்வான தோப்பில்

நான் காத்து நிற்பது

நல்லதொரு

தேவதுணை வேண்டியே !

பெண் தீண்டாமை

2010-08-08T16:18:00.000+05:30

ஊடலே கொள்ளாமல்

இருக்கிறேன்

உன் உதவி கரம்

வேண்டுகிறேன் !

தார்மீக பொறுப்புகள்

ஒழிந்து வாழும்

ஏ இரவில்லா நகரமே!

அத்துமீறி ஓர் இருளை

அவனுக்கு அவிழ்த்து

புணர்ச்சியை பழகவிடு !

அவன் தேகசுகத்தின்

அமுதை அங்கீகரிக்க

ஓர் சட்டமிடு!

அது மரண தண்டனையாயின்

உயிரணுக்கள் மரண

ஒலமிட்டு வெளிவரும் !

பாருலகின் ஏழ்மையை

வேரறுக்க

புதுவிதை உருவாகட்டும் !

அன்றாவது தீரட்டும்

இந்த

கன்னிப்பெண்ணின்

தீண்டாமை!

எழுதி தீர்த்த மை

2010-08-07T16:35:00.000+05:30

ஏ நிழலே

என் கையை இரண்டு

துண்டாய்

நீ உடைத்து ஒரு

பாவனைச்செய்!

அதனை ஓர் சிற்பியின்

கண்களுக்கு வரமாய்

குடுத்துவிடு !

கலைகள் வளர்ந்து

அவன் கைகள்

ஓங்கட்டும்!

ஏ மரமே

உன் பூக்களை சிதறாமல்

ஒன்றாய் கோர்த்து

அழகை வடித்துவிடு!

அதனை ஓர் ஓவியனின்

பார்வையில் கானொளியிடு !

காகித பூக்களாவது

கண்ணாடி குடுவையில்

இறக்காமல் போகட்டும்!

ஏ இதயமே

நின்று போக மறந்திருப்பாய்

அந்த நாசியின் ஒட்டம்

ரத்தத்தில் சூடாய் மாறுது

குளிர வைத்துக்கொள் !

உனக்கென ஓர்

குளிர்சாதன பெட்டி

வந்து இறங்கியுள்ளது !

கலைகள் ஓங்கி

கண்ணாடியில் உறங்கி

ஆளுறக்கம் இந்த

கலைவாசி!

கனவே கலையாதே

2010-08-05T23:53:00.000+05:30

ஓர் இரவின்

ரகசியத்தை அறிய

முயல்கிறேன்

கனவுகள் தின்ற அறிய

கனங்களில் எத்தனை

ருசிகரம் !

பத்து மாதம்

கருவறையில் கண்ட

இருளில் கூட

இத்தனை பிளவுகள்

இருந்ததில்லை!

ஒளியை கண்டுகொண்ட

கண்களும் இறந்தபின்

கண்ணீர்விட்டு அழுத

நேகுழ்ச்சி

ஆனந்த கண்ணீர்!

வெற்றியில் முடிந்தால்

சுகமான அனுபவம்

தோல்வி என்றால்

இறுக்கத்தின் உதிர்வு

பயம் தரும்

பதட்டமான கனவு !

கனவே விலை குடுத்து வாங்க

முயலவில்லை

விட்ட குறை

தொட்ட குறை

பூர்வ பந்த

முறிவு

பகலும் இரவுமாய்

இந்த அதிர்வுகள்

வலித்தெடுக்கும் புது

உணர்வுகள்!

சீரமைப்பு

2010-08-02T16:11:00.001+05:30

இதய

காற்றாடி சுழன்று

கண்ணாடி அகண்டு

விரல்கள் உரைந்து

வயதிகம் ஊந்து

தொலைதூரம் நடக்க

ஓர் பாதை!

மயக்க நிலையில்

நீர்வேண்டி

நாவு வரண்டி

திறக்க முடியா

வார்த்தை பெட்டி

ஓர் நகர்வு!

உல்லாச கோவிலில்

கருவறை தாண்டி

நாடகமேடையில்

உயிர் நாடி கூடத்தில்

ஓர் நடனம் !

நான் யூகித்த கனவுகள்

பழங்காலமாய்

ஒருவனின் கல்லறையில்

புதையுண்ட

ஓர் வாசகம் !

மறைவதும் பெறுவதும்

ஓர் வரம்

தருகின்ற நிகழ்கால

தோப்புகள் எந்தன்

உறவுகள்!

விளச்சிவிட்ட விதை

நீர்சுரக்க எழுந்து

நின்றதாய் புரிந்துணர்வு

அம்மா !

காலமே நீ

என்னை சகட்டு மேனிக்கு

திட்டி தீர்த்துவிட்டாய்

பிழை என்ற அகராதியில்

என் பக்கம்

திரும்பிய மயமெல்லாம்

சோகக்கோலம் !

கலைத்து மறுநாள்

தண்ணீர் விட

இரு கைகளை

காற்றினில் தேடுகிறேன்!

மாயை திரட்டி

மனிதம் விரட்டி

கூச்சலிட்டு அழுததாய்

ஓர் ஞாபகம்!

விலைகுடுக்க அன்பவள்

தாரமாய் அவதரித்தாள்!

மீளேன்ற கண்ணாடி

பிரதிபலித்த

ஓர் வருடம்

ஊஞ்சல வழி

நின்ற உயிர்

மரக்கிளை முறிந்து

படுதோல்வி மூண்டது!

மழலைகள் மழம் கழித்தால்

தோன்றும் நாற்றம்

கூற்றாய் வீசியது !

கிறுக்கிய வண்ணப்படம்

உயிரின் தேடலில்

அங்கும் இங்கும்

அலைந்து

புதுவீட்டின் சுவற்றில்

அலங்கரிக்க கரையேறியது!

கொன்று குவிக்கும்

உணர்வுகள் வலிகளை

அடிமைகளாக்கி

அன்று புத்துயிர் இட்ட

மழலையின் புது பெயரே

இந்த சீரமைப்பு!

கிராமத்தானின் விலைவாசி

2010-07-31T19:24:00.000+05:30

குழந்தை அழுவுது

பால் வாங்கலாம் வா

இல்லை

பால்டாயில் வாங்கலாம் வா!

வயுறு பசிக்குது

சோறுப் போடு

அரிசி வாங்கலாம் வா

இல்லை

வாய்க்கரிசி போடலாம் வா

பக்கத்து தெருவில்

சக தொழிலாளி

பட்டினியால் இறந்து கிடக்குறான் !

வேர்த்து ஒழுவுது

மின்விசிறியை அழுத்து

மின்சாரம் இல்லை

அப்போ அந்த

பினாமி பேருல உலாவும்

மின்சார தங்குகுதடயற்ற கருவியாவது

போடு

திருடி திங்கும் மின்சாரத்த

மீட்டு தர

காவல் நிலையம் போவும்

வண்டி எடு

இல்லை

பெட்ரோல் விலை தெரியாதோ

உனக்கு நடந்துபோ !

நீ எதையும் நாடு

அது தான் திரும்ப

தரமால் திருப்பி அனுப்புவதே

விலைவாசி பண்பாடு !

ஆகையால் அன்றாட

வாழ்க்கை பெரும்பாடு !